sinirleniyorum, kendime bile çaktırmadan headbang yapıyorum. gıcık oluyorum buna ama ara veremiyorum. biri beni böyle görse içimde deftones yada a perfect circle çalıyor sanabilir. bundan çok çekiniyorum. içimdeki müziği sinirle yaptığımı kimse bilsin istemiyorum. gizli kalsın diyede kafamı sallandırıp resimdeki gibi flu bir görüntü vermeye çalışıyorum. emomuyum ne?? beş dakika sonra kendini ve tüm dünyayı satan adam oluveriyorum ve kafamı yine bilmeden durdurup uykuya dalabiliyorum. msn’ini aç-kapa aç-kapa yapanlar gibi gözlerimi açıp kapattıktan sonra “bunuda bulamayanlar var” diyor, yetiniyorum.

“Yapmak Zorunda Olduğumuz Halde Bir Türlü Yapmadığımız Kolay İşler” diye sormuş cahilperi. yeni cevaplama fırsatı buldum. cevap açık; mesela bu postu yazmak. böyle durumlarda, yani biri benden birşey istediğinde zorunda olduğumu hissederim ama ağırdan alırım. inek gibi yatarım. “ya şunu yapsaydım iyiydi” derim ama yatmaya da devam ederim. bu yüzden ne ders çalışabiliyorum, ne de bir işin ucundan tutabiliyorum. ağırlığım yüzünden 4 gün önce girmem gereken yaşıma bugün sabah daha yeni girdim mesela. arkadaşlarım da alıştılar bu yavaşlığa kıştan tatile gidiyoruz hadi diye söylerler, yaza ancak gideriz. mesela cd çekilecek. korsanı bizzat tarafımdan arkadaş piyasasına sürülecek albüm hazırlık aşamasında “böyle böyle bi albüm var bize çeksene” denir, albüm piyasaya çıktığında benim ancak aklıma gelir ve çekerim. aklıma geldi şimdi dün uyuyacaktım üşenmiştim..

içimi boncuk boncuk kaynatan kadına..

günlerdir peşinde aptal gibi dolanan ben,evet aptal diyorum öyle düşündüğünü biliyorum aptallaştım dolanmaktan durda dinle,dinlenelim artık.papa geldi türkiyeye gezdi gidiyor adam onun hatrına insan bir durur bakar..

pes edeceğimi düşünüyorsun seninle birlikte dolanmaktan ama hayır.elimdeki posta gazetesiyle haydar dümen okuyaraktan,selvi boylum al yazmalım çığıraraktan peşini bırakmayacağım hain kadın.herkes dinliyor sen neden dinlemiyorsun beni.hani seçme-seçilme kendimi ifade etme hakkımı 18den sonra almıştım..

jelibon yer misin?peşinde koşuştururken enerji versin diye ayılı jelibon yiyorum.bir pakette ortalama 24 tane oluyor ve yedikten sonra 24 ayı gücünde peşindeyim yaaaağğğğğrr diye kükreyip yolumuza devam ediyorum.
yolumuz diyorum,kesişecekmi bu yol bilmiyorum.çarpacak mıyız birbirimize?dökülecek mi defterlerimiz?eğilirken toslaşacak mıyız?ah ulan ah düşünmesi bile ne güzel.sana kafayı koduğum gibi sümük gibi yapıştırıyorum yere..hey yavrum bee.kafa var şimdi kafa var..

kablo tv almışsın eve faturaları takip ederken gördüm.evet o faturaları senden önce ödeyen benim.kendi kendime gelin damat olduğum için herşeyi ödeme hissi var içimde.öküzlüğü benimsedim.kablo diyordum.bende aldım.o kablonun bir ucununda senin izlediğin birşeye bağlı olduğunu hissetmek bile mutlu ediyor bazen beni.iki jelibon daha atıyorum gücümü topluyorum seni iki jelibon daha çok seviyorum.

thy nin 61 sayılı seferi ile her gece sana uçuyorum.hemen geri gönderiliyorum,yer yok,vize yok senin gibi adama bu yerlerde diyorlar inmeden geri postalıyorlar pilotun yanındaki basamağa minder koyup oturtuyorlar..
3 korner bir penaltı kuralı vardı biz küçükken mahalle futbolunda.3 kere dikildim karşına direği yaladık out olduk.penaltımı bu yazı ile değerlendirdim gol olup olmadığını bilmek istemiyorum.bu da mı gol değil? bu da mı gol değil haa?

seni jelibondan daha çok seviyorum.

uçaktan yere düşmüş sigara külü..

“sahip olmayı istediğin olağanüstü güçler neler?” dedi bana nefesinden daha sessizce. “pek birşey yok” dedim biraz yaklaşarak. “zaten yemek yemem ve tuvalete gitmem dışında herşey olağanüstü” ve “bende bunlarla yaşamaya çalışarak olağanüstü güçlere karşı bir güç üretmiş yani olağanüstü güçlerin güçlerine karşı olağanüstü bir güç tutuyorum içimde” dedim uzun uzun. “ama içimden ayrı bir gücün fırlayıp gelmesini istesem ne isterdim diye sorarsan, görünmezlik isterdim” dedim. “aaa çok ilginç” dedi gülümseyerek. “asıl senin sorun ilginç beee” dedim ve gülüştük. “görünmez olmak isterim, hemde çok. 3. tekil şahıslara, maymunlara, öğretmen çiftlere inat görünmez gezip, sokakta bilmediğim break dansını yine bilmeden yapa yapa gezerdim.” dedim. “belki birde pelerinli kıyafet diktirirdim. streç şöyle kışın iç donu olarak giyilebilecek birşey.” yine gülüştük..

görünmez bir adama
görünmez bir kadın sormuş
görünmek ister miydin?
sen söyle diye cevaplamış ve fark etmiş ki kadın gözden kaybolmuş.

ve çalan:

gecenin körü ki zifiri karanlık, bildiğin kör. ne çarpıştık, ne de aynı taksiyi çevirdik caddeden. sigara istemekten çekindik ikimizde. ben ona, o bana baktık durduk. durmadık sorduk. “sigaran var mı?”. böyle başladı. böyle de bitmeliydi ama bitmedi. nerden geldiğini bilmediğim bir cisim yaklaşmıştı ve sigara sormuştu, hemde ben o cisime aynı amaçla yaklaşırken. “ismin ne?” dedim. “annemin ve babamın koyduğunu soruyorsun sanırım, ama sen bana canım de, ihtiyacım var şimdi” dedi. benimde vardı. birine canım demeliydim ki bu günlerdir dürtüyordu içimden içimden. dedim. pişman da olmadım. sigaralarımızı içtik, nerede olduğunu hatırlayamadığımız evlerimize doğru yola koyulduk. uzun sürmedi çünkü annem evden çıkmadan sıkı sıkı tembihlemişti; “sokakta gördüğün yabancılara aşık olma”. kayboldum anne, eğer bu yazıyı okuyorsan, gel beni canımın istediği yerden al!