uyandığında işe geç kalmıştı,
gece gördüğü rüyadan etkilenmiş,boynu ve sağ omzu tutulmuştu.hiç vakit kaybetmeden giyindi ve yola attı kendini.bindiği otobüste yine güldürecekti birşeyler:
-kaptan arka kapıyı açar mısınız?
*bu imkansız,bu imkansız.koruma kalkanı varken o kapıyı açamam..hey dostum ne yapıyor bu?

kaptan denildiğinde aklına kaptan kusto gelmişti.
öldü gitti.trt’nin yalınlığının gidericisiydi bir zamanlar..

yürüme zamanı geldiğinde yine düşüncelere dalmıştı..
bir buz gibiydi,hemde adi bir maldan (mika) yapılmış bir tabağın içinde.
zaman geçtikçe eriyor,eridikçe suyu çıkıyordu..
“ahahaah,sabah sabah lan aklımı zikim” dedi kendi kendine..

doğru demişti.sabahın köründe mikanın,buzun bokunu yemeliydi.çok geçmeden kendine geldi.büfeciye “meraba abi,iki simit bi 3′ü bir arada” dedi.büfeci her zamanki samimiyetiyle “1 lira” dedi…

mika hakkinen geldi aklına yeniden.çok severdi bu adamı izlemeyi.şumi kadar popüler,götüm yedim yapan biri değildi.kalenderdi mika..

hatta bir keresinde şöyle bir olay geçmişti zihninden,hayalgücünden:
-mika abi mika abiiiiii..önü kalkıyor mu bunun?
*ehehe koçum git onu shumi abine sor ehehe
-çok kral adamsın biliyon mu abi..
*ehehe motorun sıcağından pişik olmuş lan her yerim..

mika hakkinen