tuvaletteki hali hariçte insanın anlatamayacağı şeyler geliyormuş başına. iki ucu boklu değnek derler ya ortasından tutupta öyle dolanmak gibi..

yaşayın siz anasını satayım.. tutsun senin elini..saklanıp bi duvarın arkasına öpüşürsünüzde siz..

kendimi “zaten senin burnun akıyooor” diye bir çocuk grubundan dışlanmışta hissediyorum bu sıralar.. bir bu eksikti..

gece gece seni mi düşüneyim, yanlızlığımı mı?

sana soruyorum evet, cevap versene!

hep böyle bakıyorsun nedense..

ama yanımda olmadığında konuşuyorsundur eminim..

bana bütün bu gıcıklıkların..

artık uyumalıyım..

yoksa seninde keyfin kaçacak..