kokulu çiçeklere alerjisi olan bir sevgili kendisi ile birlikte bir çiçek türünü getiriyor; karahindiba. bu zamana kadar üfürük çiçeği diye bildiğim bu çiçek, klasik çiçeklere alternatif olarak nefesi burundan içe çekerek değil, ağızdan dışa vererek yolunda giden bir kullanım sağlıyor. hayır sıkıyorsa çek içine. her gördüğümde dağılmasın aman dikkatiyle yerden koparır sevdiceğe veririm. çünkü verebileceğim tek çiçek o dur. ve bir kadere ortak olduğumuza inanıyorum karahindibayla. bizim için tanrıça olanın etrafını sarmak, saçına,başına dolanmak, burnuna ve kulağına kaçmadan başarılı bir iniş yapmak. mantık aynı mantık; bir tohum vardır, büyür, çoğlalır, yüzlerce tohuma dönüşür ve beklemeye başlar. beklerki ne bekler.. ta ki gelene kadar. gelir.. gelir ve hikayeyi başlatır. hikaye her yanını sarar.
Yazılar (RSS)