mevlana yılı / mevlana şifresi

davinci’nin şifresi varda mevlana’nın neden olmasın diye geçirdi aklından..
evet bunu bulup,kitabını yazıp ismi bilindik şahıs kadar para sırtlanıp gidecekti..

-hayret birşey ya!
*müdürüm sinirlenmeyin.
-sen-ben tamamda geri kalan güvenemiyorum artık selami..
*evet müdürüm.herkes kendi derdine düştü artık!kime güveneceğimi bilemiyorum
-bu ne dedim ya!ne bu dedim!ama yönetimin hatası bu selami.hayret birşey ya!
*kesinlikle,yönetimden,eğitimsizlikten..
-neyse uyuyalım hadi..

uyuma kısmı hariç,geri kalanları hergün milyonlarca insan yaşıyor,konuşuyor,konuşurken duyuyor.bende duyanlardanım ki rahatsızlık vermeye başladığını fark edebiliyorum.ona,buna aynı şekilde tıpkı bir kaplanın geyiğe saldırdığı gibi sağdan soldan dalarak “laf olsun” diye “ya”lı “yu”lu ezberden cümleler savuruyoruz bilinçsizce..

mevlana’yı anlamak demiştik.şifresini çözebilmek..iktir lan senmi çözcen adam kaç sene neler çekmiş de diyebilirsiniz,haklısınız..

ama yeterli olgunluğa insan/insanlar yetiştirmiş ve yetiştirmekte olan bir ülke olduğumuzu hep unutuyoruz.
sadeliğimizi,olumlu kargaşamızı ve arkamızda bıraktığımız kendiliğimizi (benliğimizi) takip etmiyor,sözde “dürüst insan kalmadı” diye yakınıyoruz.

peki ya ok nereye bakıyor..önümüze?sağımıza?solumuza?karşıdakine?
neden kendimize saplayamadık şu okun ucunu?
ucundan azıcık?
azıcık?

mevlana’nın bir sırrıda bu dur.okun ucunu önce kendine saplayıp,içsel eğitimini,dizginini sağlamış ve uğruna yıl verilecek bir “insan” olabilmiştir.yıl veriyoruz sana diye o zaman gitselerdi eminim alacakları cevap şu olurdu:
“yıl geçer gider,yol hep kalır.”